سيد محمد باقر شفتي

210

تحفة الأبرار الملتقط من آثار الأئمة الأطهار ( فارسي )

اى برادر عزيز من تذكر أحوال محبين و مشتاقين عبادت معبود مطلق را مدخليتى تامى است در تأثير قلوب ما غافلان ، و مستولى به أنواع جنايت غفلت و عصيان . در أخبار مأثور است صنفى از أصناف ملائكه مقربين مخلوق و ساكناند در آسمان هفتم ، از وقتى كه خلق شده‌اند در سجود مىباشند از خوف و خشيت الهى ، و در سجود خواهد بود تا روز قيامت ، اعضاء و جوارح آنها پيوسته از دهشت و عظمت إله جل شأنه در اضطراب و ارتعاش است ، از هر قطره از اشگهائى كه از خوف و خشيت خلاق عالم عز شأنه از آنها منفصل مىشود به تقدير جناب قادر مطلق جل جلاله ملكى خلق مىشود . و اين صنف از ملائكه مقربين مقرون به اين حالت سعادت قرين مىباشند تا روز قيامت ، در آن وقت پر وحشت سر انقياد و طاعت را از سجود كه أشرف أنحناء عبادت است برمىدارند ، و در مقام اظهار تقصير و اعتذار با لسان ندامت و انكسار به معرض عرض ساحت عظمت ذو الجلال جلت قدرته مىرسانند به اين كلام حقيقت انتظام « ما عبدناك حق عبادتك » . و از جناب سعادت مآب فخر كائنات مفخر موجودات و باعث خلقت أرضين و سماوات عليه و على آله آلاف التحية و الصلوات حديثى مروى است كه حاصل مضمون آن اين است : هر بنده‌اى در أوان اشتغال به نماز هر گاه قلب او التفات به غير معبود متعال نمايد ، خطابى از جانب سعادت مآب خداوند متعال به او مىرسد ، كه اى بندهء من به جانب كه ملتفت شده‌اى ؟ كه را طلب مىكنى ؟ آيا پروردگارى غير مرا اراده نموده‌اى ؟ و محافظت كننده‌اى سواى مرا طلب مىنمائى وجود كننده‌اى و بخشنده‌اى غير مرا مىخواهى ؟ منم أكرم الاكرمين و أجود الاجودين و أفضل المعطين ، اگر جزاى عمل مىخواهى جزائى به تو خواهم داد كه احدى قدر و مقدار او را نتواند احصا نمود ، اقبال به سوى من كن ، و قلب